كه يك طرف « معادله » را به كلى انكار مىنمايند و همه حقايق روشن را ناديده مىگيرند . آنان از يك نكته ، غفلت ورزيده‌اند كه همهء حقايق جهان در گرو انديشه‌هاى آنها يا هر انسان ديگرى نيست و انعكاسات ذهنى ما تأثيرى در وضع خارج ندارد و به جاى اين‌كه تصور كنيم كه حقيقت و جريان خارج ، تابع انديشهء ماست و ما هرگونه فكر كنيم ، جهان بر وفق نقشه ذهنى ما خواهد گشت ، بايد چنين بينديشيم كه قضاوتها ، داوريها و همه نوع تراوشهاى فكرى ما در صورتى ارزش علمى دارد كه انعكاسى از خارج و نشانه‌اى از حقيقت داشته باشد و فرد واقع بين ، كسى است كه حقايق را آن‌چنان كه هست مىانديشد ، نه آن‌چنان‌كه به سود او تمام مىشود ، زيرا در صورت دوم به صورت يك فرد « ماليخوليايى » درآمده كه مثلا در جهان خيال با يك ثروت سنگين زندگى مىكند ، در صورتى كه در خارج ، مالك درهم و دينارى نيست . * * * دعوت پيامبر اسلام و آيين تابناك وى از اين قانون مستثنا نبود . وى با دلايلى متقن و استوار ، با معجزاتى روشن ، با آيينى پاك و قوانينى تابناك ، براى نجات بشر از طرف خداوند ، مبعوث و برانگيخته شد . افراد حقيقت‌گرا و واقع‌بين ، كسانى بودند كه دلايل ارتباط وى را با خداوند مورد بررسى قرار داده و دربارهء قوانين استوار و آيين پاك او دقت بيشترى كردند ، سرانجام تسليم